گلپونه
پنجشنبه بیستم اردیبهشت 1386
با غباري كه از گذار تو ريخت
روي گلبوته هاي همهمه گرد
نثل درياي موج زن بشكست
بوسه با صخره هاي نيلوفر
در پس جاده هاي خم در خم
نقشي ارمانده ور نمانده به جاي
ديرگاهيست بسته راه نظر
اين غبار عبوس رهفرساي
موج خاكستريم به ديده نشاند
اين بلند خموش ميانيي
وان غبارم كه ریخت بر رخ زرد
همچنان گرم دیده فرسایی...
نوشته شده توسط پونه
در 23:17 | لینک ثابت
•
